YUNUS EMRE
hünkar hacı bektaş velinin suluca kara höyüke geldiğini duyan yakın köylüler sürekli ziyarete geliyorlar.dı o köylerden birin.de yunus adında çiftcilik yapan biri vardı bu yunus cok fakir birisiydi o sene kıtlık oldu budayları olmadı oda duymuşdu hz hünkar yanına geleni boş çevirmezdi bir gün hünkarı ziyarete gider giderken çantasına hediye olarak alıç toplar varır hünkarın yanına hünkar kendisine cok iyi davranır ve dergah.da iki gün ağırlar gitme vakti gelir derviş.ler gelir pire derler efendim yunus gitmek istiyor o.da sorun bakalım buydaymı ister erenler.den himmeti.mi yunus buyday ister hünkar der alıcın her tanesine nefes edeyim.yunus buydayda ısrar edin.ce hünkar der çantasını ağzına kadar buydayla doldurun yunus dergah.dan bir mütdet uzaklaşdıkdan sonnra yapdığı hatanın farkına varır geri dönerek kusurunu itiraf eder der budayı alın erenler hinmet edin der hünkar biz o kilidin anahtarını taptuk emreye verdik git himmetini ondan al der yunus bu cevabı alır almaz hemen tabtuk dergahına koşar ve kendisini yunus yapacak manevi eğitime başlar

DERGAHDAKİ GÖREVİ
dergahdaki görevi dağdan sırtın.da odun çekmek.yunus her gün dağa ğider bir sırt.yükü odun getirir odunun doğru olan larını getirirdi bunu soranlara neden eğri odun getirmiyorsun diyenlere bu dergah.dan odunun bile eğrisi girmez< der.di yunus uzunca bir zaman bu dergaha hizmet etdi ama bir türlü maneviyata ulaşamayacağını düşünüyor.du bu düşüncelerle bir gün dergah.dan kaçdı bir mütdet gitdik.den sonra yolda kendisi gibi iki tane dervişe rast.ladı oturup bir zaman sohbet ettiler ve yemek vakdi geldi o iki derviş.den biri bir du.a etdi kayıp.dan bir yemek geldi karınlarını doyurdular ve şükret.diler daha sonra diğer derviş istedi gene karınlarını doyur.dular sıra yunus,a geldi yunus yarab,bi benim durumum sana ayandır bunlar kimin yüzü suyu hümetine sen den nimet isdedilerse verdin beni,de mahçup etme.diye du,a etdi ve her zaman,kinden ,daha büyük bir sofra geldi ve onu,da yediler ve yunus sordu sizler,kimin yüzü suyu hürmeti,ne yaradan,dan nimet istediniz,diye onlar,da biz taptuk,emrenin dervişi yunusu,n hürmetine dediler yunus o zaman hakka yetdiğini anlar ve doğru dergaha koşar yanlız dergah,dan kaçdığı için direk şeyhin karşısına cıkamaz ve gelir şeyhin hanımı,na durumu anlatır söyle şey,hime beni af etsin der o da derki biz ona bir şey yapamayız git pirin eşiğine yat bilirsin şeyhin gözleri görmez sana ayağı tokduğu zaman sorar hanım bu kim diye ben,de yunus derim hangi yunus derse yapılacak bir şey yok ama bizim yunus,mu derse bilki gönlün,den çıkmamışsın,dır yunus gider şeyhin eşiğine yatar şeyh dışarı çıkar,ken ayağı yunus,a takılır ve sorar hanım bu kim o da yunus der bizim yunus,mu diye sorar ve yunus şeyh,hin gönlün,den çıkmadığı,nı anlar ve vasiyet eder.ben ölün,ce beni buraya gömün şeyhimi ziyarete gelenler benim üzerime bassın,da geçsin der ve hakka yürür

Yazan: Sabahattin TERZİ

YORUM GÖNDERYORUM GÖNDER

Adınız Soyadınız	:
Mesajınız	:	Not : Lütfen küçük harf kullanınız. Maksimum 500 karakter Önemli Not : Gönderilen mesajlar sistem tarafından kayıt altına alınmakta olup site yöneticileri tarafından görülmektedir. Lütfen bu hususa dikkat edelim ve başkalarını rahatsız edici mesajlar göndermeyelim.

Sayfa Üretim süresi :0,0156

Terzioğlu Köyü Web Portalı http://www.terzioglukoyu.com

Tam Ekran